De DSM

De DSM. Iedereen kent het wel van naam, maar wat is het precies? En wanneer is het nodig om deze in te zetten?

Wat is het?

The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM) is het ‘standaardwerk’ voor de classificatie van psychische stoornissen en is uitgebracht door de American Psychiatric Association (APA). Het biedt een systematische onderverdeling, van de meest voorkomende tot de zeldzaamste stoornissen, met de bijbehorende criteria, kenmerken en risicofactoren.

Er zijn steeds nieuwere versies van de DSM te vinden. De allereerste versie is de DSM-I, die in 1952 is uitgebracht. De meest recente versie is DSM-5-TR, welke in maart 2022 is uitgebracht.

De DSM wordt gebruikt als naslagwerk in de gezondheidszorg en met betrekking tot de diagnostiek van psychische aandoeningen.

Recente aanpassingen

In de meest recente versie (DSM-5-TR) is veel informatie over de stoornissen verbeterd of verduidelijkt en is met name veel informatie toegevoegd uit de wetenschappelijke literatuur.

Zo valt het Aspergers Syndroom onder het Autismespectrumstoornis (ASS) als parapluterm. Daarnaast wordt OCD geclassificeerd in twee categorieën: Obsessive-Complusive Disorder en het Obsessive-Compulsive Spectrum Disorder. Ook kinderen vanaf zes jaar kunnen worden gediagnosticeerd met Post Traumatic Stress Disorder. Tot slot zijn er aan het nieuwe model drie types van eetstoornissen toegevoegd, Anorexia Nervosa, Bulimia Nervosa en Binge Eating Disorder.

Voordelen

De DSM-classificatie is een rol gaan spelen in het persoonlijke leven van mensen. Het kan bijdragen aan herkenning en een gevoel van verbondenheid met anderen met dezelfde classificatie. Mensen kunnen steun en advies halen uit een classificatie.

Tevens kunnen professionals de DSM gebruiken als naslagwerk voor het uitzoeken van behandeling voor cliënten. Bij het werken met meerdere professionals kan duidelijk gecommuniceerd worden door een label, waardoor er meer duidelijk is welk gedrag er gezien kan worden.

De DSM sluit een persoonlijke benadering niet uit, maar het geeft meer een mogelijkheid een richting te geven waar iemands klachten zich bevinden.

De DSM biedt ook ondersteuning voor onderzoek, door consistentie in het vergelijken van data. Zo kunnen kenmerken vergeleken worden.

Nadelen

De DSM heeft een steeds belangrijkere rol gekregen in de zorg en de samenleving. Voor lange tijd vroegen zorgverzekeraars om een classificatie voor de vergoeding van behandelingen. Tegenwoordig is een classificatie geen wettelijke verplichting.

Naast vele voordelen heeft het DSM-5 model ook nadelen. Waaronder het overmatige gebruik van categorieën, experts vinden dat het aantal diagnoses in het DSM-5 model drastisch is gestegen. Dit leidt tot over-diagnostisering, misdiagnoses en overmatige behandelingen. Daarnaast is er grote stigmatisering van labels, veel mensen ervaren dit als kwetsend. Het nieuwe model heeft hier nog een grotere invloed op, wat kan leiden tot het pathologiseren van normaal gedrag.

Nederlands Jeugdinstituut.

Afweging

Het DSM-5 model is niet direct te categoriseren als goed of slecht. Het nieuwe model kan leiden tot over-diagnostisering en over-behandeling. Maar voor veel mensen kan een ‘label’ ook als een opheldering werken; het missende puzzelstukje dat op zijn plek valt. Bij het gebruik van het DSM 5-TR model is vooral belangrijk dat er kritisch wordt gekeken naar wanneer er sprake is van een stoornis of normale menselijke variatie, en of een label echt noodzakelijk is.

Bronnen:

–   https://www.dsm5online.nl/welkom/

–   https://platform.boompsychologie.nl/artikel/wijzigingen-in-de-dsm-5-tr/

– https://www.nji.nl/kennis/van-dsm-naar-context/waarom-voorzichtig-zijn-met-dsm-classificaties–   DSM-5 For Mental Disorders | Advantages & Limitations