Vaders en Dochters

Afgelopen zondag was het Internationale Vrouwendag! Deze dag, die een thema belicht dat toch echt belangrijk is en de afgelopen tijd weer steeds relevanter is geworden, konden wij niet zomaar voorbij laten gaan. We wilden met een andere insteek hiernaar kijken en hebben daarom onze vaders geïnterviewd over hoe het is om een dochter te hebben. Hoe kijken zij tegen het opvoeden van een vrouw? Hebben ze nog andere bijzondere of grappige inzichten rondom vrouwen en internationale vrouwendag? Wij hebben in ieder geval genoten van deze interviews en hopen jullie ook!

Evy

Mijn vader is kapitein op internationale containerschepen en was daardoor toen ik klein was altijd 3 maanden op zee en dan weer 3 maanden thuis. Dit is wel relevant als context voor de antwoorden op de vragen die gesteld zijn. Ik vond het heel leuk om hierover met mijn vader in gesprek te gaan, ook al kwamen we soms wat meer op de algemene opvoeding i.p.v. die specifiek voor een vrouw.
Wilde je, voordat je überhaupt wist dat je vader werd of hier mee bezig was, liever een dochter of een zoon?

Als je heel ouderwets denkt, wilde ik altijd 2 kinderen en dan een dochter en een zoon. Eigenlijk precies het traditionele plaatje. 

Wat waren je verwachtingen bij vader zijn?

Ik zag het echt als een sprong in het diepe en go with the flow. Je hebt toch wel je eigen opvoeding als benchmark, maar ik wilde vooral genieten. Het moment dat ik je voor het eerst in m’n handen had dacht ik wel iets van ‘wow dit heb ik gedaan’, ik was heel trots en toen werd het echt. Ik dacht gewoon: als er wat gebeurt, dan pak je dat op, bijvoorbeeld als je gaat praten of een keer brutaal doet. Je probeert je wel voor te bereiden, maar het is echt go with the flow. 

Had je specifieke verwachtingen bij de vader van een meisje zijn?

Nee. Ik hoopte gewoon dat je gezond en slim zou zijn en dat je goed voor jezelf zou kunnen zorgen. Ik was heel blij dat je gezond was en je was meteen heel alert en helemaal Evy en vastberaden, vanaf het moment dat je geboren was. 

Was er verschil in de opvoeding tussen mij en mijn broertje?
Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk hetzelfde te doen en geprobeerd om naar jullie te luisteren. Jij was veel zelfstandiger en je broertje wilde eerst vooral zijn zoals jij was. Jij hebt ook wel een rol gespeeld in hoe ik het met je broertje heb gedaan. We hadden al heel snel door dat je het heel graag zelf wilde doen, dat had je toen je 3 jaar was, 10 jaar was, 15 jaar was en nu nog steeds. Ik heb geprobeerd om je te steunen en mee te gaan waar ik kon door mee te gaan naar zwemles en later naar dansen, omdat dat belangrijk voor je was. We hebben gedaan wat we dachten wat goed was, zodat je goed op kon groeien. 

Hoe zie je het voor je als ik een jongen was geweest en mijn broertje een meisje?

Heel lastig, want het ligt er vooral aan hoe je karakterologisch in elkaar zit. Jij had een hele sterke wil, maar je was niet heel lastig om op te voeden. Ik denk dat het lastiger was geweest als je als jongen ook zo sterk zou zijn geweest met je meningen etc. 

Wat vind je van Internationale Vrouwendag? Waarom denk je dat dit een belangrijke dag is?

Ik kwam per ongeluk achter de betekenis toen ik aan boord zat. Er waren namelijk Roemeens opvarenden en die vertelden dat het daar heel groot is en als een soort moeder-dochter dag gevierd wordt, dus dat is wel grappig. In Nederland is het niet zo groot, maar een dag voor vrouwen is op zich helemaal niet slecht. Er gebeurt genoeg in de wereld waarin vrouwen achtergesteld worden, dus het is goed om daar aandacht aan te besteden. Zoals vrouwenrechten en de loonkloof, ook in Nederland.

Marel

Om het interview goed te begrijpen, is deze context wel handig om te weten: ik ben de jongste van drie kinderen, ik heb één oudere zus en één oudere broer. Mijn broer, de oudste, heeft een erfelijke spierziekte (Duchenne), die alleen voor kan komen bij jongens. 

Ik vond het heel erg leuk om het hierover te hebben met mijn vader. Ik heb dit soort onderwerpen altijd al interessant gevonden, dus heb ik vroeger ook weleens vergelijkbare vragen over ons gezin gesteld. Dit is natuurlijk net weer een andere invalshoek, dus dat maakte het juist bijzonder! 

Wilde je, voordat je wist dat je vader werd of hiermee bezig was, liever een dochter of een zoon?

Nee. Ik wist wel altijd al dat ik vader wilde worden, en dat ik drie kinderen wilde krijgen.

Had je andere verwachtingen bij het vader zijn van een dochter dan van een zoon?

Wat een moeilijke vraag. Ik denk van niet. Ik had zelf alleen maar broers, dus wist misschien ook niet zo goed het verschil. Ik vond vooral kinderen heel leuk, en was niet zo bezig met of dat zoons of dochters zouden zijn. Nadat we je broer hadden gekregen was het natuurlijk wel allemaal anders.

Doe je dingen anders bij mij of mijn zus dan bij mijn broer?

Je kent je kinderen, dus je weet dat je bepaalde dingen anders moet aanpakken bij de een dan bij de ander. Dat heeft meer te maken met het karakter. Van jou wist ik bijvoorbeeld dat ik jou altijd wel weer kon troosten, bij je zus niet. Dat kwam altijd wel weer goed, maar je kan haar dan beter even met rust laten. Je weet wat je wel en niet kan maken bij je kinderen.

Hoe denk je dat het anders zou zijn verlopen als ik of mijn zus een jongen was geweest en mijn broer een meisje?

Vanaf het moment dat we wisten dat je broer Duchenne had, was het allemaal heel beladen. Dat was anders geweest als hij als laatste was gekomen. Nu is het juist andersom. Los daarvan maakt het niet zo’n verschil, ik heb niet het idee dat het dan heel anders zou zijn gelopen. Ik heb weleens gehoord dat kinderen afhankelijk van de geboortevolgorde soms meer trekken naar hun moeder of vader, maar dat is bij ons gezin niet zo. Je zou je kunnen afvragen of je als vader en zoon makkelijker op dezelfde golflengte zou zitten, maar voor mij zou ik dat niet zo snel zeggen.

Het is voor mij niet zo’n item, maar misschien had ik wel een verschil gemerkt als je broer een gezonde jongen was geweest? Dat is de vraag, misschien doe je bepaalde dingen samen met je zoon die je niet met je dochters doet. Maar dat weet ik dan niet. Ik ga wel met hem naar voetbal, en met jou en je zus niet, maar dat is niet echt een ding. Misschien is het wel zo dat je het van jongs af aan onbewust meegeeft, dat jongens gaan voetballen en meisjes met poppen spelen. Je bent dan zelf ook zo groot geworden, dus misschien dat je dan als vader meer naar je zoon trekt. Maar zo heb ik het in ieder geval niet ervaren. 

Wat vind je van Internationale Vrouwendag? Waarom denk je dat dit een belangrijke dag is?

Ik zou willen dat het niet nodig zou moeten zijn, maar ik vind het wel een belangrijke dag. Het is goed om deze aandacht te vragen, vrouwen worden nog steeds achtergesteld en daar draag je misschien onbewust ook aan bij. Er is natuurlijk ook nog steeds geweld tegen vrouwen, het is goed om daar aandacht voor te vragen maar ik vind het zo vanzelfsprekend dat het fout is. Het zou voor mij meer gaan om automatismen waardoor vrouwen achtergesteld worden. Het is belangrijk om je daar bewust van te worden, en je af te vragen of het wel goed is dat iets zo gebeurt. Het is in een heleboel landen nog slechter dan hier voor vrouwen, maar dan is het verder van je bed terwijl om ons heen de verschillen ook nog behoorlijk zijn. 

Wij deden met ons dispuut altijd jaarlijks een belangrijk praatje, daarbij ging het ook een keer hierover. In onze samenleving zou er geen verschil meer zijn; mannen zouden deeltijd werken en meer bijdragen thuis, enzovoorts. Maar in ons geval en als je om ons heen kijkt, is daar betrekkelijk weinig van terechtgekomen. In onze vriendengroep zijn over het algemeen de mannen meer aan het werk en de vrouwen meer thuis. Dit is ook cultuur bepaald en het betekent ook niet dat iedereen er ongelukkig van wordt, maar het is wel typisch dat het niet is veranderd. Daarom is het ook goed dat er aandacht voor is.

Een ander voorbeeld waar ik aan moet denken, is hoe in de medische wereld bepaalde behandelingen zijn geënt op het mannenlichaam maar ook bij vrouwen worden gebruikt. We denken nu pas dat het anders moet, dat is wel gek. Je hebt bijvoorbeeld Hart voor Vrouwen, dat begon met cardiologen die zeiden dat het vrouwenhart soms andere behandelingen vraagt dan het mannenhart. Dit kan je ook zien als wetenschappelijke ontwikkelingen, maar het is alsnog gek dat we ons nu pas afvragen waarom we het mannenlichaam als ‘standaard’ hadden. 

Als laatste vind ik het ook bijzonder hoe recent het eigenlijk is in de geschiedenis dat vrouwen bijvoorbeeld handelsbekwaam zijn en stemrecht hebben. Als je teruggaat in de tijd, is het snel anders, dat is wel wonderlijk.

Justina

Ook ik heb mijn vader geïnterviewd over het opvoeden van een vrouw. Ik heb niet de vergelijking met een broertje; mijn vader heeft twee dochters. Het interviewen zelf vond ik in eerste instantie spannend. Ik vind een interview heel officieel klinken, terwijl het uiteindelijk meer een gesprek was met nieuwsgierige vragen tussendoor. Tijdens het interviewen zelf vond ik het echt heel leuk om te doen, omdat we het thuis ook nooit over dit soort onderwerpen hebben. 

Mijn vader vertelde dat hij geen verwachtingen had bij het opvoeden. Hij leefde namelijk meer in het moment, wat maakte dat mijn geboorte vrij plots voelde voor hem. Wel merkte mijn moeder, die ook bij het interview zat, dat mijn vader interactie met de kinderen van vrienden van mijn vader leuk vond. Ik denk zelf dat deze eerdere ervaringen met jonge kinderen meer zelfvertrouwen aan hem hebben gegeven om zelf ook een kind op te kunnen voeden. 

Ik heb ook gevraagd of mijn vader andere regels zou handhaven als ik een jongen zou zijn geweest. Hij zei stellig nee, met de reden dat regels regels zijn. Daarin vindt hij geslacht weinig verschil maken. “Als je op een bepaald tijdstip thuis moet zijn, dan geldt die regel.” Wat wel anders zou zijn als ik een jongen was, zouden voornamelijk hobby’s en speelgoed zijn. “In plaats van paardrijden, judo of voetbal en in plaats van Barbies, auto’s.” 

Verder hebben we het gehad over Internationale Vrouwendag. Mijn vader gaf aan dat hij het een belangrijke dag vindt, omdat vrouwen ook in het zonnetje gezet mogen worden. “Dan moet de zon wel schijnen natuurlijk!”. 

Dit interview leidde tot een mooi gesprek over opvoeden in het algemeen, maar ook de verschillen tussen opvoeding van jongens en meisjes en uiteindelijk ook over hoe onze familie in elkaar zit. Mijn oma had haar eerste kind op haar 17e en mijn opa had een halfbroer, die afgelopen november/december 100 jaar (!) is geworden. 

Ik wil jullie, lezers, de volgende vraag stellen. Zijn jullie weleens nieuwsgierig geweest naar je opvoeding en de mening van je ouders hierover? Als het je nou super interessant lijkt om over dit onderwerp vragen te stellen aan je ouders, zou ik zeggen: gewoon doen! 

Veel liefs,

PubliCo 25/26